Karma

złośliwość rzeczy martwych...

"Informatyczne prawa Murphy’ego:
Awaria komputera wyczekuje cierpliwie na najbardziej niedogodny moment, aby bezlitośnie zaatakować."

Ostatnio pisałam, iż dzieci dały mi w kość. Cofam te słowa. Naprawdę. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, jak może dzień wyglądać, gdy wszystko sprzysięgnie się przeciwko tobie. Wczoraj tego osobiście, na własnej skórze mej, doświadczyłam. Jeden wielki chaos, a ja jeszcze dziś głos zachrypnięty mam, tak ryczałam z tej bezsilności i nerwów. Zastanawiam się, kto moją karmę dostał w zamian, chyba taki, co w totka wygrał. Bo jak tragiczny dzień miałam, tak ten obcy ktoś musiał mieć same wzloty. No cóż, nie od dziś mówią, że karma is a bitch...

Obudziłyśmy się dość wcześnie w ten czwartkowy poranek. Młodsza w humorze nieciekawym, tak jakby źle się czuła, marudna i płaczliwa jakaś. I taka przez calutki dzień była. W trakcie jej śniadania, mądra mama postanowiła zainstalować sobie w końcu wyczekiwany Instagram. Telefon mój przedpotopowy jest, więc skorzystałam z aparatu Starszej. Trochę się przy tym napociłam, odganiając Młodszą, bo ona też chciała sobie postukać w telefon. 

Rock, paper, scissors

co wybierzesz?...

"To nasze wybory ukazują, kim naprawdę jesteśmy, o wiele bardziej, niż nasze zdolności."

Dzieci tak mi dziś dały popalić, że nawet na łzy sił nie mam. Zwłaszcza Młodsza, Lucyperoza jedna, jakiś szał dziki ją ogarnął. Nie dość, że cały dzień szalała, na stół się wdrapywała bądź po poduchach na sofie skakała. Nie dość, że marudna przy tym była, to jeszcze jak coś po jej myśli szło nie tak, to wrzask taki podnosiła, jakby ją kto torturował. A tak po prawdzie to ona storturowała mnie dziś okrutnie. W uszach jeszcze dźwięczy mi jej wrzask. Ręce bolą od dźwigania jej sadełka. A jak zasypiała sobie wieczorem, w końcu w ciszy i spokoju, przy dźwiękach muzyki, to Starsza, aż trzy cholerne razy musiała podejść się pożegnać, co rusz ją tym wybudzając...

Także, nie trzy, ale trzysta głębokich oddechów biorę. I powoli się uspokajam. Dobrze, że chociaż na tym fb mam kilka bratnich dusz, i mogę im się choć trochę wyżalić, bo inaczej ta samotność by mnie zeżarła. Niby dzieci w domu, ale wieczorem nie ma się do kogo odezwać. Niech już ten mój wraca do domu. Ciężko tak samemu wszystko dźwigać.

 Zauroczyłam się pewną piosenką, moje dzieci również. Słowa, przetłumaczone na polski, wpisuję poniżej, tak, aby każdy mógł przeczytać. Piosenka jest cudowna, słowa także. Pełne mądrości. Możecie jej posłuchać Tutaj.

16

miesięcy...

Właśnie dziś, o godz 00.15, Młodsza skończyła 16 miesięcy. Rok i 4 miesiące. 488 dni i około 15 godzin. Mierzy ponad 80 cm, ubranka zazwyczaj jak na trzyletnie dziecko kupuję. Waga też nie piórkowa, 12 kg już ma, może ciut więcej. Zębów dwanaście już posiada. Każde przebicie zęba w kalendarzu zapisane, ku pamięci. Taka jest już duża, a zarazem takie maleństwo z niej.